وقتی یک معلم جدید وارد مدرسه میشه، این سوالات براش مطرح میشه:
آیا میتونه با مدیر جلسه داشته باشه یا نه؟
آیا میتونه نظراتش رو راحت در جمع بیان کنه؟
آیا اگه انتقادی داشت میتونه به مدیر منتقل کنه؟
بیشتر از ساعت کاری اگه در مدرسه بمونه کار خوبی کرده یا نه؟
و…
بنظرتون چه چیزی باعث میشه که به این سوالات پاسخ بده؟
به نظرم خیلی مهمه که در همون ابتدای ورود یک جلسه با مدیر داشته باشه و بعد از جلسه معارفه با همکاران با توجه به ویژگیهای شخصیتی معلم تازه واردُ فیلدکاری یا آشناییهای قبلی با یکی از همکاران مچ بشه تا سوالات خودمونیش رو از ایشون بپرسه.
اما خب مدیریت مدارس سخت پیدا میشن انقدر که جلسات متعدد آموزش و پرورش وقت میگیره (نظر شخصی)
سلام آقای توانا!
همونطور که خودتون اسم (( فرهنگ مدرسه)) رو روی موضوع گذاشتید گمان میکنم جواب خیلی کلی و البته مبهمی به سوالتون داده باشید.
شاید جلسات تجربهگردانی معلمی به این ماجرا کمک کنه
اما واقعیت اینه که در نهایت زمان میبره تا این اتفاق بیفته.
ما میتونیم با یه سری از کارها مثل شرح کار نویسی، استفاده از یک سری وویسهای توضیحی و… تسریعش کنیم.
یا مثلا صندوق انتقادات پیشنهادات فعال! چیزیه که هممممه کاربردش رو میدونن… (مجازیش هم خوبه)
برعکس این سواالات هم هستا:
حالا جلسات معلم جدید رو چه زمانی تنظیم کنیم بهتره؟
اگر انتقادی بود به خودش بگیم چه برخوردی خواهد داشت؟
و…
کلا سخته به نظرم! 
سلام!
HR یا همون مدیریت منابع انسانی تو بدنه آموزش و پرورش خیلی جای کار داره!
متاسفانه محیط مدارس و ادارات گاها واااقعا سمیه…
هرکس موافقه لایک کنه
ارتباط با معلمای دلسوز باتجربه در مدرسه میتونه خیلی راهگشا باشه. خود من در بدو ورود به مدرسه عملا تحت راهبری یکی از معلمای باتجربه و دلسوز بودم. ایشون واقعا مربی بودند. خیلی چیزها رو میگفتند و خیلی بیشتر از رفتارسون یاد گرفتم.
خدا حفظشون کنه.
چه خوب که یه باتجربه پیدا شد
من نیروهای جدید دارم امسال
فردی که کنار شما بودند چه رفتارها و لحنی داشتند که جذبتون کردند؟
من به عنوان یه مدیر چطور میتونم این همکاران رو تشخیص بدم و کنار جوون تر ها بذارم؟
راستش ایشون معلم دوران تحصیل خود من بودند!
فکر میکنم تشکیل یکی دو جلسه گپ و گفت صمیمی بین همکاران میتونه بهتون نشون بده کیا علاقهمند به کم به دیگران هستند و کیا نسبت به دریافت این کمکهای گشوده هستند.
بله. گاهی خدا میخواد و برای افراد فرصتهایی فراهم میشه که خیلی ارزشمنده. اما میبینم که خیلی وقتها این شانس برای افراد وجود نداره. من به عنوان یک مدیر مدرسه فکر میکنم هنرم اینه که فرصتهارو برای کسایی که فرصتی ندارند به وجود بیارم… چالش برانگیزه
سلام. من به عنوان یک مدیر ، هر زمان فرد جدیدی به مدرسه ملحق میشه ، حداقل نیم ساعت براش وقت می گذارم و روح حاکم بر مدرسه مون رو براش تشریح می کنم و به سؤالاتشون پاسخ میدم. این طوری کمتر دچار چالش می شویم. خیلی کم پیش میاد که بعد از توجیه بنده ، باز هم چالشی پیش بیاد.
همیشه هم گوشم برای شنیدن انتقادات و پیشنهادات بازه.
گاهی هم پرس لاین هایی براشون می فرستم که بتوانند بدون اینکه شناسایی بشند انتقادات و پیشنهادات خود را بیان کنند.
عواملی که به این پرسشها پاسخ میدهند
۱. رفتار نخست مدیر در برخورد اول
لحن، نگاه، نوع خوشآمدگویی و زمانی که برای گفتوگو با او اختصاص داده میشود، پیامی به ذهن معلم میفرستد:
«اینجا صدای من شنیده میشود یا فقط باید فرمان بگیرم؟»
مدیری که گفتوگوی کوتاه و بیتشریفات انجام دهد (حتی پنج دقیقه)، در واقع مجوز اظهار نظر و ملاقات آزاد را صادر کرده است.
۲. مشاهده رفتار مدیر با دیگر معلمان
معلم تازهوارد از روی رفتار دیگران یاد میگیرد:
آیا وقتی همکاران نقد میکنند مدیر گوش میدهد یا دفاع میکند؟
اگر ببیند نقد، مجازات ندارد، احساس امنیت ایجاد میشود و خودش نیز راحت نظر میدهد.
۳. وجود ساختار «صدای معلمان»
مدرسههایی که مکانیزم رسمی برای بیان نظرات دارند (مثل انجمن معلمان، تابلوی پیشنهادات، گروه پیامرسان داخلی)، پاسخ مثبتتری در ذهن معلم ایجاد میکنند.
او میفهمد اختلاف دیدگاه نه دردسر است، بلکه بخشی از سازوکار رشد مدرسه است.
۴. جو همکاران و میزان همدلی حرفهای
اگر همکاران قدیمی با روی باز استقبال کنند و روایتهای مثبتی از تعامل با مدیر داشته باشند، فضای اعتماد سریعتر شکل میگیرد.
اما اگر جملههایی مانند «بهتره چیزی نگی، ناراحت میشه» شنیده شود، معلم تازهوارد همان لحظه تصمیم میگیرد که سکوت کند.
۵. الگوی کاری مدیر درباره زمان اضافهماندن
در فرهنگهای مدرسهای سالم، ماندن بیشتر از ساعت کاری، نشانهای از تعهد داوطلبانه است نه اجبار؛ مدیر با قدردانی و نه با انتظار «الزامی»، پیام مثبت ارسال میکند.
اما اگر اطرافیان پاداشی نبینند و فقط فشار زمان اضافه را حس کنند، معلم جدید برداشت میکند که «اینجا، ماندن یعنی فریب خوردن».
در سطح عمیقتر: چه چیزی این برداشت را میسازد؟
عامل بنیادین چیزی است که در روانشناسی سازمانی با عنوان
“اعتماد نهادی” (Institutional Trust)
شناخته میشود.
این اعتماد از سه منبع میآید:
قصد خیر مدیر: باور کند که مدیر قصد رشد دارد، نه کنترل.
عدالت در رفتار: ببیند که همه معلمان با معیار واحد ارزیابی میشوند.
شفافیت ارتباط: بداند تصمیمها پنهانی نیستند، بلکه قابل توضیحاند.
وقتی این سه عامل مهیا شود، تمام سؤالات شما خودبهخود پاسخ مثبت میگیرند.
جمعبندی نهایی
پس در واقع چیزی که باعث میشود معلم تازهوارد بتواند به این پرسشها پاسخ دهد، نه آییننامه، نه بخشنامه، بلکه کیفیت حس تعلقی است که از رفتار مدیر و فرهنگ سازمانی مدرسه دریافت میکند؛ حس اینکه:
«در این مدرسه، صدای من ارزش دارد.»
ممنون از نکات ارزشمندتون