سلام دوستان. به نظرتون چطور میتونیم نرخ مشارکت پدران رو در مدرسه بالا ببریم؟
شاید در سطح به نظر برسه منظورم حضورشون تو مدرسه یا خبرداشتن از ماجراهای مدرسه است اما مخصوصا برای دانشآموزان دختر ارتباط با پدر خیلی مهم و به نظر من حیاتیه!
چطور میتونیم نرخ این ارتباط رو افزایش بدیم؟
اردو؟ چالش؟ فراخوان؟
2 پسندیده
سلام سلام!
به نظر من اون تاثیر عمیق رو که هرکاری کنید نمیشه!
من با تجربه کم خودم فکر میکنم ما توقع خیلی زیادی اط بدنه آموزش کشور داریم!
کلی ماموریت و مسئولیت بهشن میدیم ه خیلیاشون بسته به فرهنگ و یه عالمه عامل دیگه امکان اعمال رو ندارند.
من با اردوهای خانوادگی خیلی موافقم
جنگ پدر و دانشاموز میتونه خیلی خوب باشه
تو مدارس پسرونه میتونه هر بابا یک روز وقت بذاره و بیاد درباره شغلش به همکلاسیهای پسرش توضیح بده (حس میکنم تو مدارس دخترانه خیلی ملموس نباشه)
اما خب خیلی وقتها اصلا فرهنگ قالب تو اون خونواده پدر رو برای ارتباط صمیمی هویتا مناسب نمیدونه!
یا تو اینجور کارها عموما دانشآموزی که پدر همراهی نداره یا حتی از نعمت پدر به هر دلیلی محرومه خیلی اذیت میشه…
بازم میگم!
پیشنهاد من اول از همه اردوی خانوادگی هستش…
چون میشه هرجور که خانواده برای افراد تعریف میشه اوردشون تو میدون
خب آخر هفته ها باشه بهتره!
زمانش از خیلی وقت قبل فیکس شه بهتره!
اگر روزانه باشه و ضمنش کارگاه ها و چالشهای مختلف باشه بهتره!
و…
2 پسندیده
سلام
من از پدران دانش آموزان در دروس مختلف و پایه های مختلف برای معرفی مشاغل استفاده می کنم.
کلییییی بچه ها ذوق می کنند که باباشون اون روز اومده مدرسه
همچنین برای نمازجماعت از پدرانشان استفاده می کنم .
از اردوی پدر دختری هم نباید غافل شد که خودش اتفاقات شیرینی رو رقم می زنه
این اردو ها می تونه درون مدرسه ای با برگزاری مسابقات پدر و دختری باشه یا اردو های خارج مدرسه
سلام خانم یعقوبیان
تو این شرایط برای بچههایی که پدر ندارند چه تدبیری میاندیشید؟
به نظرم تو گروه کلاسی، بازیهای پدرانه معرفی بفرمایید…
2 پسندیده
سلام
از سرپرست کودک یا خانواده نزدیک او مثل دایی ، عمو یا پدر بزرگ استفاده می کنیم. تازه این افراد سنگ تمام می گذارند که کودک کم نیاره
ما هم در مدرسه برنامه صبحانه دختر و پدری داریم این کار رو می کنیم و چالشی هم پیش نمیاد خداروشکر
1 پسندیده
باید پدر حس کند که مدرسه برای او جای نقشآفرینی است نه گزارشگیری.
برخی راهکارها:
در اطلاعیههای والدین بجای «جلسه انجمن اولیا»، بنویسید:«ویژه پدران: نقش پدر در رفتار مسئولانه فرزند».همین تغییر واژه پیام عمیقی به همراه دارد.
استفاده از کانال پیامرسان مخصوص پدران کلاسها با محتوای کوتاه و کاربردی، نه گزارش صرف از فعالیتها.
۲. اردوهای هدفمند پدر–فرزند
اردوی نیمروزی مهارتهای زندگی یا ورزشی در فضای باز (مثلاً “چالش همکاری پدر و دختر در طبیعت”).
بخش رقابتی مثل: ساخت کاردستی مشترک، مسابقه طنابکشی گروهی پدران–فرزندان، یا مسیر دو نفره اعتماد.
این فعالیتها حس تعلق مدرسهای و پیوند عاطفی را بهشدت بالا میبرند.
۳. چالشهای کوتاهمدت خانگی بین پدر و فرزند
مثلاً:
«چالش کتابخوانی شبانه پدر و دختر» (خواندن ۱۰ دقیقه در هفته با ثبت عکس یا کارت امتیاز).
«چالش مسئولیت مشترک» (پدر و فرزند در کاری خانه مثل چیدن میز صبحانه یا کاشت گلدان مشارکت کنند).
ارائه نشان افتخار مدرسه با عنوان “پدر همراه سال”؛ انگیزه اجتماعی شگرفی ایجاد میکند.
۴. فراخوانهای احساسی و کرامتمحور
در دعوتنامهها بهجای جمله قالبی، از جملات احساسی و احترامآمیز استفاده شود، مثل:
«حضور شما، به دخترتان نشان میدهد که مردانگی یعنی مهر، نه فقط قدرت.»
یا
«دختران وقتی پدرانشان چشم در چشمشان میخندند، احساس امنیت یادگیری پیدا میکنند.»
این جملات در پوستر یا پیامکها اثرگذارتر از دهها تبلیغ کلاسیک است.
۵. استفاده از الگوهای پدر موفق
دعوت از پدران دارای شغل گوناگون برای گفتوگوهای کوتاه با دانشآموزان درباره زندگی و مسئولیت.
ضبط و پخش ویدیوهای دو دقیقهای “من و دخترم در خانه و مدرسه” برای تابلو مدرسه یا شبکه داخلی.حتی پدران کمتر فعال، با دیدن همکارانشان ترغیب میشوند وارد میدان شوند.
۶. پارهبرنامه رسمی مدرسه
تشکیل «انجمن پدران همراه» زیرمجموعه انجمن اولیا و مربیان با مأموریت طراحی برنامههای تربیتی و فرهنگی.
اختصاص یک ستون در بولتن یا سایت مدرسه با عنوان: “زاویه پدرانه تربیت”(در آن دیدگاههای کوتاه پدران درباره تربیت، همدلی، سختگیری و تعامل منتشر شود).
۷. پیوند با مدل Q‑D منطقهای شما
میتوان سطح “درگیری والدین” را یکی از شاخصهای کیفی در ارزیابی مدرسه قرار داد:
مثلاً معیار: «در سال تحصیلی جاری در چند رویداد آموزشی، عاطفی یا ورزشی پدران مشارکت داشتهاند».
۸. نکته تربیتی کلیدی
دختران از نگاه پدرانشان میزان ارزش خود را میسنجند؛
حضور پدر در فضای تربیتی مدرسه یعنی تثبیت عزت نفس، نه فقط نظارت.
1 پسندیده
سلام!
یه ایده از همکارام شنیدم که خیلی خیلی خیلی برام دلنشین بود
تو کلاس اول، یه برنامه صبحانه با پدران دارند (که صبح خیلی زود مثلا ۷ برگزار میشه که باباها بتونن مرخصی ساعتی بگیرن)
و حرف ( ب بـ ) رو اونا با هر روشی که بخوان توی اون برنامه به همه دانشاموزان به صورت مشارکتی یاد میدن!
اصلا دلم رفت واسه اجراش…
1 پسندیده