درباره خودم یه چیزی فهمیدم! اونم اینکه اکثر اوقات دانشآموزانم رو به اسم خاصی صدا میزنم و این اسم سالهاست داره تکرار میشه!
من دانشآموزانم رو فرزند خودم خطاب میکنم: دخترم / پسرم
حتی وقتی دارم با مامانا حرف میزنم مثلا میگم: دخترم امروز کمی بیحوصله بوده!
وقتی با نوجوونا کلاس زبان دارم
dude : رفیق
خطابشون میکنم. خیلیییی کیف میکنن
![]()
یا مثلا:
darling
و دوره ای تغییر میدم
اینجوری تو ذهنشون میمونه! ![]()
درود
روزتان به مهر
برای صمیمیت بیشتر با صدا زدن نام کوچک آغاز بهتریست
دوست من
پسرم یا دخترم
پسرها یا دخترهای عزیز
مرد بزرگ ، خوش تیپ
بانوی زیبا ، ملکه
به اولیا هم می گوئیم : پسرمون یا دخترمون قطعا آنها بهتر درک می کنند که دلسوزی ما از روی حس پدر و مادریست و پذیراترند
در مواقع هشداری
آقای …
خانم …
قبل از نام خانوادگی بسیار آنها را تحت تاثیر قرار میدهد و او را متوجه اشتباهش می کند و فاصله ایجاد شده را می پذيرد و سعی در کم کردن این فاصله با دریافت مجدد صدا زدن او با نام کوچک دارد
یکی از همکارای خودم، دانشآموزان کلاس اولش رو گاهی به شوخی مهندس صدا میزد
یه بار یکی از باباها که اومده بود مدرسه شنید
غش کرده بود از خنده! ![]()
آقای بلوچ هم زیبا صدا میزنند دانشآموزانشون رو…
@Taroo
بچه ها واقعا گندمک هستن آخه در خراب تر اوضاع اون خنده گوشه لب شون سرحالت میکنه ![]()
![]()
![]()
ای خداااا
گندمک خیلی گوگولیه ![]()

