همکاران گرامی
به نظرتون چطور میتوان در حین تدریس، مقوله رویاپردازی رو بین دانش آموزان متوسطه اول نیز ترویجکرد؟
سلام.
عرض ادب
دو کلیدواژه به نظرم میرسه در این باره:
یکی قصه است: براشون قصه بگیم. اجازه بدیم برامون قصه بگن. پایان قصهها رو خودمون با همکاری هم تو کلاس عوض کنیم و… برای هر گروه سنی ای اگر قصه درست و روایت مطلوب انتخاب بشه جواب میده به نظرم.
دومی هم رنگ: از رنگ ها اسفاده کنیم. تو لباس خودمون. تو تزئین کلاس (البته نه خیلی شلوغ). تو دفتر مشق. روی تخته… به بچه های فضای بی پروایی برای نقاشی کشیدن بدیم.
پ.ن: یه معلم میتونه با روبانهای رنگی بیاد و احساسات دانشآموزانش رو هرروز بررسی بکنه.
گروه سنی خاص و حساسی رو انتخاب کردید.
درباره دبستانیها میشد با فراغ بال بیشتری نظر داد اما دوره اول دبیرستان عموما با بلوغ هم مواجهیم که کار رو سختتر میکنه.
اگر بخوام هرچی که در لحظه به نظرم رسیده رو باهاتون درمیون بذارم احتمالا خواهم گفت:
مدیتیشن و ماندالا یه ذره به ذهنشون آرامش میده. ذهن نوجوونا ۰احتمالا بخاطر هورمونها- خیلی شلوغ و پر هیجانه… رویاهاشون برگرفته از محتوای رسانه ای هستش که در معرضش هستند. رنگ آمیزی ماندالا و مدیتیشن اونهارو به خودشون برمیگردونه.
بعضی وقتا یه ربع اخر کلاس…
و یکی دیگه اینکه ازشون بخواید طوفان فکری کنند.
درباره هرچیزی
از تغییرات داخل ساختمان مدرسه گرفته تا شیوههای ارزشیابی و ساخت محصولات مربوط به درسها
سلام آقای میرشکاری.
وقت شما شریف
سوال داشتم از حضورتون
چرا خیال پردازی و رویا رو تقویت کنیم؟
سلام جناب بیگدلی
راستش کتاب دوران فرصت ها نوشته ی لارنس استاینبرگ رو میخوندم تخیل و رویاپردازی رو ویژگی شگفت انگیز دوره ی نوجوانی معرفی کرده بود. حالا بنده فکر میکنم میتوان این ویژگی جدایی ناپذیر و شگفت انگیز رو در خدمت آموزش نوجوان آورد..
دنبال راهکارهایی هستم که کتاب درسی رو با تخیل و رویاپردازی تدریس کنم
عجب!
بسیار عالی!
پس باید این کتاب رو بخونم.
با اجازه تو فهرست کتابی که تو موضوعات دیگه داریم اضافهاش میکنم.
ممنون بابت معرفی…
این دست به نقد بودن خیلی خوبه
من خودم همیشه اسم کتابها و نویسندهها به کل فراموشم میشه ![]()